Daar zaten ze dan, in de huiskamer van ons Embrace huis. Ik was zojuist geroepen voor een officiële meeting door vier kinderen. “Marieke, er is iets wat we willen vertellen en daarom willen we graag vragen of je morgen naar Embrace kunt komen.” Sjonge, wat zou dit nu kunnen zijn!? Ze keken allemaal zo serieus en een tikkie zenuwachtig! Dus ik antwoordde: “Ik ben nú toch hier, kunnen jullie het nu niet zeggen?” Maar dat kon dus niet.

Op zondag komen de kinderen niet naar Embrace; het is belangrijk dat zij dan tijd met hun familie en vrienden doorbrengen. Op zaterdag krijgen ze daarom o.a. rijst en bonen mee, voor de maaltijd van zondag met hun familie. Dat zou dus betekenen dat het rustig is op het terrein en ze alle aandacht kunnen krijgen. Vooruit dan maar, het lijkt belangrijk!

‘s Avonds als Gentil en ik thuis staan te koken proberen we te raden wat het kan zijn. Zou er een serieus probleem zijn met de staff van Embrace? Hebben de kinderen iets op te biechten? Toch wel een beetje spannend zo’n meeting!

Zondagmiddag zijn we er klaar voor; drie van de vier kinderen zijn aanwezig op het terrein, de vierde is nog niet terug uit de kerk. “Kunnen we niet vast beginnen?” vroeg Gentil. “Nee, we moeten allemaal aanwezig zijn… ” Uiteindelijk kwam Matthias er aan; waar zou de meeting toch over gaan!?

Matthias nam de leiding en zei dat hij graag de meeting wilde openen met gebed. Nu werd het pas echt serieus! Daarna vertelde hij, met een bevende stem, dat alle kinderen heel dankbaar waren dat ze met onze hulp nu naar school gaan, maar…. Als een echte Burundees vroeg hij door middel van allerlei omwegen of deze vier kinderen van school mochten veranderen en naar de Engelssprekende school gaan. “Ja, dat wil ik ook graag…” zei de tienjarige Kenny “…dan hebben we betere kansen om de levensstandaard van onze families te verhogen.” Machtige mooie kids! En hoe bijzonder zijn hun ambities en dromen! Geen meeting over problemen, maar een meeting over mogelijkheden!!

Gentil en ik bedankten hen voor de meeting en prezen hun volwassenheid hier in, daarnaast vroegen we of we wat bedenktijd mochten krijgen en daar waren de kinderen heel blij mee.

Een week later maakten we opnieuw een afspraak met de vier kinderen, maar nu om hen een antwoord te geven op hun vraag. Tijdens de Embrace Team meeting (vrijwilligers van lokale kerk CLM) hebben we besproken wat wijs is voor elk kind en kwamen we tot de conclusie dat nu niet het juiste moment is om van school te wisselen. Het zou dus lastig worden om de kinderen te moeten teleurstellen, maar we vertrouwden er op, dat ze zouden begrijpen waarom we tot die beslissing waren gekomen.

En zo hebben we, aan de hand van een plaatje, uitgelegd dat niet één weg naar Rome leidt, maar vele wegen naar hun dromen! Dat gezegde kenden ze nog niet, maar ze begrepen het wel goed. Natuurlijk waren ze teleurgesteld, maar vooral Gentil’s voorbeelden en ervaringen gaven hen hoop! Nu eerst het basisonderwijs doorlopen en dan een goede middelbare school voor hen vinden!

Lieve sponsors, jullie maken écht het verschil! Drie jaar geleden zat Kenny nog thuis op een mat, door zijn broze bottenziekte geen kans op onderwijs… Was Matthias nog op straat en keek hij, met jaloersheid en verlangen naar school, naar jongere kinderen die wél naar school gingen. En zocht de tweeling naar mogelijkheden om het straatleven te verlaten en weer terug naar school te kunnen, die ze door honger vaarwel hadden moeten zeggen. En nu zijn ze alle vier topstudenten en dromen om doktoren te worden en de IT wereld in te gaan! Met elkaar kunnen we veel bereiken… ♥