“Er is hier een jongetje die zijn bovenbeen heeft gebroken en op zoek is naar hulp, zou jij iets kunnen betekenen?” Ik kreeg dit telefoontje van iemand van The King’s School. Ik was niet meteen enthousiast, want ik kan echt niet iedereen helpen… Ik nodigde hen uit om naar Buja Café te komen en dan konden we verder praten. Na een gesprek (volledig in Kirundi…pfff, langzaam maar zeker ga ik het onder de knie krijgen!) en samen bidden, spraken we af dat we met de dokter gingen praten.

Kenny heeft de broze botten ziekte. Een genetisch defect waarbij zijn botten niet sterk zijn en gemakkelijk krom groeien en/of breken. Hij heeft al 26x iets gebroken en hij is pas zeven jaar!

Het duurde erg lang die dag voor dat we de dokter konden zien en Kenny zat uren op een brancard. Zijn vader vertelde dat hij nog nooit naar school was geweest, omdat er daar een grotere kans was op botbreuken. Om de tijd te doden besloot ik om hem zijn naam te leren schrijven.  En tot mijn grote verbazing pikte hij dit heel snel op. De ‘K’ had geen enkele rechte lijn in het begin, maar Kenny gaf niet op en schreef zijn naam! De dokter keek uiteindelijk naar de röntgen foto’s en zei: “Dit gaat niet makkelijk worden, maar ik wil het wel proberen!”

De dag van de operatie was spannend, maar Kenny bleek een echte held! En ook de dagen er na. Zeurde niet, mopperde niet, maar onderging het allemaal. Als afleiding werkte de iPad met spelletjes erg goed. En als ik ‘s avonds tijd had, dan keken we een film op de laptop. Cartoons over de Here Jezus’ tijd op aarde waren favoriet.

Maar wat ook echt geweldig is, is het volgende: Kenny heeft leren lezen in een maand tijd!! Eerst prentte hij al de letters in zijn geheugen en daarna letter combinaties zoals bi, bu, be, ba and bo…  Het duurde niet lang en hij las een boekje voor van groep 3! Zijn vader zat elke ochtend met hem. En eigenlijk kan vader zelf niet eens goed lezen, alleen hoofdletters! Hij is vast besloten om zijn zoontje een betere start  in het leven te geven.

Dit heeft me natuurlijk aan het denken gezet. Het is heel fijn dat zijn been weer recht groeit en de breuk heelt, maar hoe nu verder? Na vijf en een halve week is Kenny terug gekeerd naar huis. Daar was hij heel blij mee, hij had zijn broertje en zusjes gemist! Over twee weken moet hij terugkeren voor een röntgenfoto en kunnen we kijken of hij hulpmiddelen of een brace kan krijgen.

Hoe gaat de toekomst er voor Kenny uit zien? Zal hij ooit op een kantoor kunnen werken of een goeie baan kunnen krijgen als hij niet naar een gewone school gaat? Kan Embrace iets voor hem betekenen? Kunt u hem/ons helpen?