Het gaat hard! Allereerst moest er natuurlijk gegraven worden; totdat het zand bereikt werd. Dat was op sommige plekken heel simpel, maar er waren ook gedeelten waar diep gegraven moest worden. Smerige modder en puur afval moest wijken en flinke stenen kwamen ervoor in de plaats.

De wijk waar Embrace zich in het midden bevind, is namelijk de plek waar voorheen (en nog steeds) vuilnis gedumpt werd. Een heel aantal van onze kinderen wonen met hun families direct naast het vuilnisbelt, met alle gevolgen van dien. Dit heeft natuurlijk niet alleen een effect op de gezondheid, maar ook op een gevoel van eigenwaarde… We bidden voor transformatie en herstel!
Als het zo voorspoedig blijft gaan, dan wordt er verwacht dat de ommuring in een maand af is. Ze gaan snel, omdat het een groot team is; jongens die bouwen, mannen en vrouwen die water voor het cement dragen, die de bakstenen verplaatsen enz.
Dat het snel gaat was de zevenjarige Hypolite ook opgevallen. Gisteren zei hij in zijn gebed tijdens de dagafsluiting:

“We kijken uit naar de verhuizing naar die mooie plaats, maar ik bid dat de bouwers niet te snel bouwen, want als je snel werkt dan maak je fouten!”

Hihi! Deze zin krijgt hij zelf regelmatig te horen van Gentil, als hij hulp krijgt bij zijn huiswerk…